...tempo...

Tempo...tempo tras tempo, unha infinita liña en eterna curvatura, onde comeza? onde remata?

Día tras día, noite tras noite, e todo segue igual, a soidade fica xunto de un, a saudade que ameaza con entrar de novo sen chamar; e tan só necesito tempo...un pouco de tempo...pra rir, pra pensar, pra namorarme, pra sentirque estou vivo...

So un pouco de tempo pra esquecer un pouco o traballo...ou unha recortada pra mandalos a todos ó inferno!

Poida que pareza triste, pero so teño ganas dun ratiño pra min...

Hoxe:

Unha canción... OVERKILL - The End Of The Line. Do seu disco UNDER THE INFLUENCE; unha canción que fala disto, do tempo, do seu marchar infinito, da sua inmensidade